Pakiety zasobów Java vs Bedrock

Różne układy folderów

Java nadaje przestrzeń nazw wszystkiemu pod assets/minecraft/, struktura, która istnieje po to, aby mody i paczki danych mogły dodawać własne przestrzenie nazw obok wanilii. Bedrock nie zna takiego pojęcia i umieszcza tekstury blisko katalogu głównego.

Java                                    Bedrock
pack.mcmeta                             manifest.json
pack.png                                pack_icon.png
assets/                                 textures/
└── minecraft/                          ├── blocks/
    └── textures/                       └── items/
        ├── block/
        └── item/

Zwróć też uwagę na różnicę liczby pojedynczej i mnogiej: Java używa block/ i item/, Bedrock używa blocks/ i items/. Przenoszenie plików bez zmiany nazw folderów umieszcza każdą teksturę w miejscu, w którym żadna gra jej nie szuka.

Różne pliki metadanych

Java identyfikuje paczkę za pomocą pack.mcmeta oraz pojedynczy pack_format liczba. Bedrock używa manifest.json, co wymaga prawdziwych UUID i tablic wersji:

{
  "format_version": 2,
  "header": {
    "name": "My pack",
    "description": "",
    "uuid": "<unique uuid>",
    "version": [1, 0, 0],
    "min_engine_version": [1, 21, 0]
  },
  "modules": [
    {
      "type": "resources",
      "uuid": "<a different unique uuid>",
      "version": [1, 0, 0]
    }
  ]
}

Te dwa UUID muszą się różnić od siebie i od każdej innej zainstalowanej paczki. Użycie cudzej paczki jako punktu wyjścia i zapomnienie o ponownym wygenerowaniu UUID to znany sposób na uzyskanie paczki, która się importuje, a potem nigdy nie pojawia na liście — Bedrock traktuje ją jako duplikat paczki, z której została skopiowana.

Różne nazwy plików

Nawet tam, gdzie obie edycje mają ten sam blok, tekstura nie zawsze nazywa się tak samo, a z biegiem lat obie edycje rozeszły się jeszcze bardziej, gdy każda dodała zawartość, której nie ma ta druga. Nie ma ogólnej reguły tłumaczenia nazw; to przeszukiwanie słownika, a nie przekształcanie.

Różna dystrybucja

Paczki Java to zwykłe .zip pliki wrzucone do folderu. Paczki Bedrocka to .mcpack pliki — również ZIP-y, ale z rozszerzeniem, które gra rejestruje, więc otwarcie takiego pliku przekazuje go Minecraftowi do zaimportowania. Dlatego instalacja na Bedrocku polega na „otwarciu pliku”, a na Javasie na „przeniesieniu pliku”, co opisano w poradnik instalacji.

Obsługa obu

Nie ma uczciwej konwersji jednym kliknięciem. Realistyczne podejście polega na traktowaniu grafiki jako rzeczy wspólnej, a pakowania jako specyficznego dla edycji: zaprojektuj tekstury raz, a potem wygeneruj układ, metadane i nazwy plików osobno dla każdej edycji.

Tak działa edytor radzi sobie z tym — wybierasz edycję i eksportujesz, a tę samą pracę można wyeksportować ponownie dla drugiej. Java tworzy plik .zip z odpowiednim pack_format; Bedrock tworzy plik .mcpack ze świeżo wygenerowanym manifestem, więc problem konfliktów UUID w ogóle nie występuje.